Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Völsungasaga


Η Völsungasaga γράφτηκε κατά τον 13ο αιώνα, μεταξύ του 1200 και 1270 από κάποιον ανώνυμο Ισλανδό, ο οποίος βασίστηκε σε ιστορίες οι οποίες περιέχονταν σε παλαιότερα Σκανδιναβικά ποιήματα. Πραγματεύεται την ιστορία της γενιάς των Volsung, την γέννηση, τα κατορθώματα και τον θάνατο των μελών της, όπως του επώνυμου γενάρχη Volsung, του Sigmund και του Sigurd. Μέσα από τις σελίδες τις περνούν μπροστά από τα μάτια του αναγνώστη περιστατικά όπως η γέννηση του Volsung, το τράβηγμα του ξίφους το οποίο ο Odin κάρφωσε στο δέντρο Barnstock, από τον Sigmund, η αιμομικτική ένωση του Sigmund με την αδερφή του Signy και η γέννηση του Sinfjotli, η λυκανθρωπία των Sigmund και Sinfjotli, η γέννηση του Sigurd και οι άθλοι του όπως ο φόνος του δράκου Fafnir και το πέρασμα μέσα από το πύρινο τείχος για να φτάσει στην Brynhild, ο φόνος του Sigurd, η καταστροφή των Βουργουνδών, ο τραγικός θάνατος της κόρης του Svanhild μετά από εντολή του βασιλιά των Γότθων Jormunrek και η εκδίκηση των αδερφών της. Πολλά από τα εξιστορούμενα επεισόδια έχουν τις ρίζες τους σε πραγματικά γεγονότα της εποχής των Μεταναστεύσεων, κατά τον 4ο και 5ο μ.χ. αιώνα, όταν γερμανικά φύλα και οι Ούννοι εισέβαλαν στις περιοχές της καταρρέουσας Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι συγκρούσεις και οι μεταναστεύσεις κατά την περίοδο αυτή διατηρήθηκαν στην μνήμη και την παράδοση των γερμανικών λαών της Δυτικής, Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης και με τα ταξίδια των Βίκινγκς μεταφέρθηκαν μέχρι την Ισλανδία, όπου έγιναν αντικείμενο της ποιήσεως. Ο χαρακτήρας του Jormunrek βασίζεται στον βασιλιά των Οστρογότθων Ερμανάριχο, ο Atli στον Αττίλα , ο Gunnar στον ιστορικό βασιλιά των Βουργουνδών Gundaharius, ο οποίος έπεσε στο πεδίο της μάχης το 436 σε μάχη με τους Ούννους μισθοφόρους του Αέτιου. Για τον Sigurd έχουν προταθεί ερμηνείες όπως αυτή που τον συνδέει με τον Arminius ή τον Φράγκο ηγεμόνα Sigiberd. Στην saga αντανακλώνται επίσης στοιχεία από την κοινωνικοπολιτική δομή των γερμανικών φύλων, όπως οι δεσμοί αίματος, η πατριαρχική οργάνωση ( ο Fafnir μέμφεται τον Sigurd γιατί είναι ορφανός χωρίς πατέρα, ο Sigurd μετά τον γάμο του με την Gudrun εισέρχεται στην οικογένειά της και όχι το αντίθετο, πράγμα το οποίο καθιστά την θέση του επισφαλή.), η αδελφοποιτία και οι επιγαμίες ως μέσο συμμαχίας. Η περίπτωση της λυκανθρωπίας του Sigmund και του Sinfjotli και η ζωή τους στα δάση πρέπει να συνδέεται με παλαιότερες τελετουργικές πρακτικές και την ύπαρξη ευρημάτων όπου απεικονίζονται πολεμιστές με δέρματα λύκων. Η Völsungasaga ενέπνευσε τον Richard Wagner στην συγγραφή του έργου του “Der Ring des Nibelungen”, ο William Morris ξαναδιηγήθηκε την ιστορία στο επικό ποίημα του “The Story of Sigurd the Volsung and the Fall of the Niblungs” και ο J.R.R. Tolkien την διασκεύασε στο “The Legend of Sigurd and Gudrun”.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου