Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Ορφικός ύμνος Θανάτου




Θυμίαμα μάνναν 

Κλῦθί μευ, ὃς πάντων θνητῶν οἴηκα κρατύνεις 
πᾶσι διδοὺς χρόνον ἁγνόν , ὅσων πόρρωθ' ὑπάρχεις 
σὸς γὰρ ὕπνος ψυχῆς θραύει καὶ σώματος ὁλκόν, 
ἡνίκ' ἂν ἐκλύηις φύσεως κεκρατημένα δεσμὰ 
τὸν μακρὸν ζῴοισι φέρων αἰώνιον ὕπνον,
κοινὸς μὲν πάντων, ἄδικος δ' ἐνίοισιν ὑπάρχων, 
ἐν ταχυτῆτι βίου παύων νεοήλικας ἀκμάς 
ἐν σοὶ γὰρ μούνῳ πάντων τὸ κριθὲν τελεοῦται
οὔτε γὰρ εὐχαῖσιν πείθῃ μόνος οὔτε λιταῖσιν.
ἀλλά, μάκαρ, μακροῖσι χρόνοις ζωῆς σε πελάζειν
αἰτοῦμαι, θυσίαισι καὶ εὐχωλαῖς λιτανεύων,
ὡς ἂν ἔοι γέρας ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισι τὸ γῆρας. 


Μετάφραση

Άκουσε με, συ που κρατείς όλων των ανθρώπων την ζωή, 
και που δίδεις χρόνο αγνό εις εκείνους, από τους οποίους ευρίσκεσαι μακράν. 
Διότι ο δικός σου ύπνος τσακίζει την ψυχή και σύρει το σώμα, 
διότι διαλύεις τα συγκρατημένα δεσμά του σώματος (τα δεσμά πού συγκρατούν το σώμα),
και φέρεις εις τους ζωντανούς τον μακρό αιώνιο ύπνο 
και είσαι μεν κοινός εις όλους, άλλ’ εις μερικούς δείχνεσαι άδικος,
όταν με ταχύτητα θέτεις τέρμα του βίου εις ανθρώπους ακμαίους και νέους κατά την ηλικία 
διότι από εσένα μόνον εκτελείται εκείνο πού απεφασίσθη περί όλων 
διότι μόνον εσύ δεν πείθεσαι ούτε από προσευχές ούτε από παρακλήσεις. 
Αλλά ώ μακάριε, σου ζητώ να προσέρχεσαι ύστερα από πολλά έτη ζωής, 
και σε παρακαλώ γι αυτό με θυσίες και με προσευχές 
ώστε το γήρας να είναι για τους ανθρώπους καλό βραβείο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου